Even op onze kaart kijken en we wisten wat er die dag op onze planning zou staan.
We vertrokken richting Crescent Head. In onze gidsen omschreven als een rustige badplaats met rustige stranden, waar je zonder probleem kan zwemmen en surfen.
Bij ons bleef het bij kijken, want echt warm vonden we het niet, althans de wind was zeer koud...
Genoten van het uitzicht en we zouden vertrekken richting Port Macquarie.
Op onze weg, kwamen we nog één of andere tourist drive tegen. Om de ritten wat aangenaam te houden en niet altijd op de lange highways te moeten rijden, sloegen we deze weg in. Zonder eigenlijk te weten waar het ons naartoe zou brengen.
Het was een verrassend mooie route, met alweer mooie landschappen, hoe kan het ook anders.
Uiteindelijk bracht het ons terug in Kempsey, waar we vertrokken waren, maar het was deze omweg waard!
Met nog een beetje brandstof in onze tank zetten we onze reis verder richting Port Macquarie. We dachten dat we er zouden geraken, maar uiteindelijk toch maar besloten even te tanken in Telegraph point. We durfden het niet riskeren en zo te moeten duwen tot een volgend tankstation ;-).
Port Macquarie is een havenplaats die in 1821 gebouwd werd als strafkolonie. Pas in de jaren 70 van de 20ste eeuw bloeide deze stad op.
Het prettige klimaat is DE trekpleister. Al was het deze dag een beetje bewolkt en fris voor ons. Wat er ook voor zorgde dat we maar eens snel op het strand zijn gaan kijken en toen de stad wat zijn gaan verkennen.
We belanden uiteindelijk in een Italiaans restaurant. Het menu sprak ons aan dus zouden we daar maar ineens middageten.
Als we geweten hadden dat het zolang zou duren, hadden we het waarschijnlijk niet gedaan, maar we hebben er toch zeker een uur gezeten en maar wachten wachten wachten. Al een chance dat het eten lekker was en dus de moeite om op te wachten.
Uiteindelijk belanden we wat verder in Tacking Point waar we vanop een berg aan het lighthouse een mooi uitzicht hadden over het strand. We hebben hier maar even stil gestaan en begonnen alle twee wat een dipje te krijgen.
Onze zoektocht naar koffie heeft toch even geduurd. We reden langs de kunst, via lake cathie en uiteindelijk kwamen we terecht in Laurieton.
Ook maar een klein dorpje met een hier en daar een paar winkels EN gelukkig een plek waar we koffies konden vinden.
2 long blacks besteld en we konden er weer tegenaan. Vanaf dit punt nam ik het stuur nog eens een keertje over.
Uiteindelijk kwamen we op een hobbelweg die ons door het Crowdy Bay national park zou sturen om zo in Taree uit te komen.
Al een chance dat ik op dat moment al wat meer getraind was in het links rijden en het rijden met de camper, anders zou het voor mij een ramp geweest zijn! En voor Jap waarschijnlijk een nachtmerrie.
In Taree weer even wat inkopen gedaan zodat we onze magen die avond nog konden vullen.
We zochten een kleiner kuststadje, Old Bar, op om daar de nacht door te brengen. Een rustige camping, die letterlijk bijna leeg stond, maar in ieder geval beter dan langs een highway moeten slapen!
Over zo een dagen valt niet zoveel interessant te vertellen, maar dat wil niet zeggen dat ze niet plezant waren.
We genieten hier van elke seconde!
Elke
de boog kan niet altijd gespannen staan .. toch mooie foto's :-) en het is dat laatste zinneke dat telt ;-)
ReplyDeletema 6/12 15:45
oops Elke en Jasper, ik heb mijn commentaar op de verkeerde dag gezet nu ik je terug volg op de blog (zie dag 17)
ReplyDelete