Dag 14 - Lennox Head - Nimbin - Yamba

OPGELET VANDAAG 3 POSTS!! VERGEET DUS NIET DE 2 HIERONDER EERST TE LEZEN

Lennox Head verlaten, vandaag zouden we het rustig aan doen. Allebei niet zo goed geslapen vannacht.

Eerste stop zou Nimbin worden, nog een authentiek hippiedorpje. Onderweg zagen langs de kust nog wat surfers die wilde golven aan het trotseren waren. Ze bakten er niet zo veel van. Niet dat ik het beter zou kunnen.

Nimbin, de meeste mensen die er al eens van gehoord hebben leggen snel de link met cannabis. Hier tikt de klok sinds de jaren '60 niet zo snel meer en hebben de meesten sindsdien de kapper ook niet meer gezien.



Het was markt, want het was zondag. We aten bij aankomst wat mexicaans van een marktkramer, niet zo lekker als ontbijt. Op het marktje zelf stonden vooral mensen met eigen gemaakte spullen. De meest bijzondere vond ik toch de man die gitaren maakte van oude sigarendozen. Er is blijkbaar een hele historie van zo bleek aan de hand van het papier dat uitgestald werd. Verder nog iemand die uit beenderen figuurtjes maakte, de concurentie deed het dan met zilverwerk, iemand bewerkte zelf wat leder. Ik denk dat ze daar allemaal zoveel mogelijk hun eigen baas proberen te zijn. Hippie's en regels is als George W. Bush en eerlijkheid, of McDonalds en gezond, no good combo.

Op de hoofdstraat staan veel winkeltjes, ze zijn er niet vies van te verkondigen dat ze pro legalisatie van cannabis zijn. De meeste attributen kan je zo in de winkels kopen, de rest vragen duistere personen je stilletjes op straat.

Ze promoten hier ook producten die gemaakt zijn van hennep (hemp), dat zijn er zo'n 35.000 en varieert van papier tot textiel tot zelfs het bodywork van de nieuwe Lotus Elise. Maar het plantje produceert ook iets waar de politie niet mee kan lachen, tenzij ze het zelf gebruiken misschien.

Bij het teruglopen naar de auto, want zo groot is het niet, viel mijn oog op een standje waar ze mensen bewust proberen te maken van verschillende dingen. Zo was de big buisiness die Australïe maakt bij het exporteren van uranium er één van. Andere, bekendere, waren de chemtrails van vliegtuigen, no good Coca-Cola en McDonalds. Ze gaf ons nog een folder mee over zonnecreme en nanodeeltjes die jezelf en de natuur beschadigen.

We wouden net vertrekken of er kwam een man bijstaan die ons vroeg van waar we waren. Hij begon vriendelijk te praten en was blijkbaar zelf al in Antwerpen geweest voor 't een of 't ander. Hij had lange grijze haren en ditto baard en zag eruit alsof hij de waterfactuur al een paar maanden niet betaald had. Hij was al over de ganse wereld geweest om zijn visie te vertellen, laatst in Israel vertelde hij. Bleek dat hij Rusty Harris was, een naam die we in Nimbin op een postkaartje hadden zien staan, blijkbaar een bekend persoon.

Welcome home, zei hij. We waren Rainbow People volgens hem, en waren daar niet toevallig maar het lot heeft dat beslist. Vind dat altijd gemakkelijk om te zeggen want dat kan altijd zo zijn en valt niet te controlleren. If we take away your eyes we see the sun was nog een mooie oneliner.

Zijn theorie over het leven klonk mooi, in theorie. Spijtig genoeg werkt zoiets in de praktijk moeilijk. Hij gaf ons wel een mooie vergelijking met de film Lord of the Rings waarbij hij de mensen "die hun job maar doen" (vb boshakkers of jagers) vergeleek met de Orcs en hijzelf samen met zijn aanhangers the fellowship met speciale krachten. Ik denk dat hij voor Gandalf gekozen heeft.



Hij verloor mijn aandacht toch even toen hij begon over ufo's, reuzen en dat er in het midden van de aarde nog vanalles was. Ik wou nog voor te lachen zeggen dat hij wat minder moet smoren maar hij was me voor. Niet alles wat hij zei was zever, er waren zeker dingen waarin ik hem volgde. Intressante mens.

Redelijk vroeg aangekomen in Yamba, een gezellig kustdorpje waar visserij centraal staat. Toch raar dat er maar één visrestaurant is dan.. Toch fish & chips gegeten op de weg langs het water. We kregen bezoek van zo'n 12-tal meeuwen die op de visgeur waren afgekomen, denken we.



Want, voor het eerst op verlof de was ook eens gedaan, het meeste was van Elke. Ik was dus de grootste vetzak van de twee me dunkt, of ik had de grootste koffer... Neeeee, dat kan niet.

De mooiste avondzon sinds aankomst:



Bij de terugkomst aan de campervan na een avondwandeling was er een mooie volle maan te zien. Bij het bewonderen zagen we in het maanlicht een vliegende vleermuis. Het was een joekel, ik had zelf nog nooit zo'n grote gezien. Ik schat de vleugelspanwijde rond de meter. Elke scheet in haar broek want haar pa had haar ooit wijsgemaakt dat die in uw haar vliegen of zoiets.

Toen ik wat foto's van de maan aan het schieten was liep er plots een raar beestje langs mij, hij had mij niet eens opgemerkt. We denken dat het een Koeskoes is.