Dag 3 - Mossman - Daintree - Cape Tribulation

Als je vroeg gaat slapen sta je ook vroeg op. Het was nog niet lang licht of we stonden op 4 Mile Beach, een prachtig strand aan Port Douglas en een scheet ver van onze camping. Je ziet daar groepen mensen 's ochtens de benen strekken of wat joggen. Een lekker ontbijt verder en we waren op weg naar wat ons noordelijkste punt zou worden op onze reis: Cape Tribulation, het beroemde punt waar het regenwoud tot tegen het strand komt.



Iets noordelijker dan Port Douglas ligt nog een staaltje national park dat we niet mochten missen, Mossman National Park met als trekpleister de Gorge (kloof, geul) van het park. Je moet daar je auto buiten het park parkeren en dan moet je gezamelijk met een busje gratis tot aan het park rijden. Dit om de Aboriginal gemeenschap die er nog woont, en de Gorge als een spirituele plaats beschouwd te respecteren en in rust te kunnen laten leven. Ozzi's kennende zal de ecologische stempel die auto's achterlaten er ook wel iets mee te maken hebben, wat ik een goede zaak vind. De bus was iets te laat want hij moest eerst nog schoolkinderen wegbrengen, rond een uur of 8.30 begonnen we aan 2 rondwandelingen door het park. We waren daar eigenlijk een dag te vroeg want de nieuwe boardwalk was pas de dag erna klaar.

Waar we met de Skyrail betalend over gingen, wandelde we hier gratis door. Het was onze eerste ervaring met regenwoud whatsoever, and we liked it! Eerst een korte, 700m lange wandeling die je langs de doorstromende rivier brengt met een paar mooie uitkijkpunten als headliners. Op een gegeven punt is het water rustig en toegankelijk zodat je er even in kan. Als een echte Jap Hemmingway ging ik met de monopod in het water om een foto van een kleine waterval te kunnen maken. Al bij al redelijk gelukt, had wat schrik om een paar dagen ver de camera al te verrenueren. De andere toeristen ook ineens een leuk plaatje gegeven, ze trokken nogal ogen :-).





Hierna even de andere toeristen een voorsprong gegeven en aan de 2,5km lange wandeling doorheen het regenwoud begonnen. Het is altijd leuker om zoiets alleen, op je eigen tempo te doen. Het begon lichtjes te regenen, echt zalig! Foto's geven je een visuele impressie, video doet er nog geluid bovenop maar de geur kan je enkel ruiken wanneer je er effectief bent. En zonder regen is dat zelfs dan nog moeilijk. Helaas weinig dieren gezien, hier en daar een spin en in de bomen waren wel vogels te horen maar ze zien was iets te moeilijk.

Op aanraden van Gerda hebben we op weg richting de Cape, vlak voor de overzetboot nog een Crocodile Eco Tour/Express gedaan. Een boottocht op de Daintree rivier, eentje waar je liever niet in terecht komt. Dat kan een klein jongetje niet meer navertellen; het zal de croc gesmaakt hebben. We hebben enkel kleintjes gezien, rond de 20 à 30cm groot. De grote croc's zijn volgens onze, van duitse afkomst, gids Jan op deze tijd van het jaar schuchter maar met gelukt konnen we een stierhaai zien, wat ze die ochtend meegemaakt hebben. Geen stierhaai wel iets anders bijzonders, een Fruitbat die aan een tak langs het water ofte push-ups, ofte de croc's in het water aan het plagen was of volgens de gids wat dik stond en voor een vleermuis omgekeerd hing, waardoor hij dat dat ze misschien wel moest bevallen. Ik zou ook niet graag 8 toeristen met camera's pinpoint op mij gericht wilen hebben op zo'n moment dus we hebben het beestje maar rustig verder laten doen.



Na de tour die langer duurde dan verwacht, en dat free of charge (gotta love Ozzi's) de oversteekboot genomen die ons op het laatste stuk van de dag bracht: een bochtig, 37km lang prachtig baantje, regenwoud overal je kan zien. Door de bergen (veel slikken voor de oren!) hier en daar grappige borden om de Cassuaris te beschermen, het beesje kan niet zo goed tegen de voorkant van auto's naart schijnt.



Onderweg naar de Cape nog een paar stopt gemaakt, waaronder Alexandra Bay Lookout, een mooi uitzicht over de Cape en wat uitleg wat waar is. Het Daintree Discovery Center, wat we eigenlijk teleurstellend vonden vergeken met Mossman Gorge, je moest hiervoor (flink) dokken. Een possitieve noot was hier dat het CO² neutraal was, meer zelfs, het produceerde volgens een te volgen meter 0,9 propere lucht van welke eenheid dat ook mag zijn. Eigenlijk zijn de beste dingen die die amper aangegeven staan. Zo was onze laatste stop de Marja Boardwalk, nogmaals een wandeling op houten planken maar omdat er gewoon niemand anders is maakt het dat allemaal zo speciaal. Stilte en op je gemakje het parcours afleggen tussen regenwoud en hier en daar een aandenken krijgen van de tropen. Zo van die aandenken die je onverwacht en tegen je zin krijgt van kleine rondvliegende beestjes, en ze zijn niet te vergelijken met die van ons! Mijn hand was gisteren (donderdag) precies de hamburger die E-Ban dit jaar nog aan zijn hand had...

Aangekomen aan de Cape, even stoppen aan het tourist info center. Zagen we daar twee fietsers die we die morgen nog hadden zien vertrekken aan onze camping in Port Douglas. Ze waren uit Frans-Canada en waren helemaal vanuit Sydney tot daar gefietst, chapeau. Heb ze dan ook wat fris water gegeven. Bleek dat ze nog van plan waren Japan en nog een paar andere Aziatische landen zo af te rijden. Ze zullen nogal kuiten hebben als ze klaar zijn.

De camping snel bezocht, het begon donker te worden. Niet al te druk op de camping, ze gebruiken het hier als uitvalsbasis om met 4WD verder noordelijk te gaan. Dat was ook onze enige buur. Nog even eten klaargemaakt, voor de eerste keer van in de camper. Denk dat ik meer vocht verloren ben dan een gemiddelde bevallige moeder die haar water breekt. Wat spaghetti met kip en saus, nog een paar jeukende souveniers van lokale bewoners en de afwas verder doodop in camperbed beland. 's Nachts nog een een reminder gekregen waarom het rainforest heet.

Jap out.