Summary Queensland

Een samenvatting over Queensland, want dat verdient de staat wel. Toen we vandaag New South Wales binnenreden deed het toch wat raar vanbinnen. Het was het begin van ons avontuur en dat maakt het wat speciaal maar dat is niet de enige reden.

Bij de landing in Cairns zagen we al bergen en regenwoud, een flora die totaal anders is dan wat wij gewoon zijn. Het kriebelde toen al serieus om er aan te beginnen en moest de twee dagen durende reis niet zo zwaar geweest zijn hadden we het waarschijnlijk nog gedaan.

In het noorden van Queensland heb je nog stukken ongerept regenwoud, regenwoud waar die kwetsbare loopvogel rondloopt, de Casuaris. We hebben hem niet gezien en misschien maar beter want de kans was groot dat hij anders roadkill was geweest. De eerste kangoroe die we zagen was ook roadkill, er liggen er wel wat naast weg spijtig genoeg. Ze vertelden ons dat de Casuaris belangrijk is voor de flora. Er is daar een bepaalde plant die enkel kan voortplanten als zijn zaden 't beestje zijn darmstructuur van dichtbij gezien heeft. En als er iets is waar de Aussies trots en fier op zijn is het hun fauna en flora, ze doen toch wel grote moeite om alles in stand te houden.

Na het noorden te verkennen gingen we terug landinwaards, naar de Atherton Tablelands. Een streek waar we op voorhand niet zo heel veel over wisten maar die ons des te meer aangenaam verrast heeft. Het heeft wat weg van de Alpen, groen en heuvelachtig maar de koeien hebben geen bellen hangen. Hier vonden we een reeks mooie watervallen waarvan je in enkele kan zwemmen.

Lange wegen met weinig auto's per dag te zien, als je een transitland als Belgïe gewoon bent is onderweg zijn naar de Outback al een hele belevenis. Rond je bomen, termietenheuvels (massa's!), bergop en bergaf, saai vonden we het zeker niet. Iedere blik die je werpt zou een schilderij kunnen zijn, overal mooie landschappen. En de lange rit naar Undara National Park was het zeker waard. We zouden op een later tijdstip nog eens kennis maken met Outback, in Sapphire bij Emerald.

Achteraf gezien hebben we bij de Whitsundays de verkeerde keuze gemaakt. Een rondtrip rond de eilanden hadden ons meer deugd gedaan. Het slechte weer die week viel per toeval op de dag van uitstap nog best wel mee, iets wat we ook niet verwacht hadden. Het is ons ook opgevallen dat de weersvoorspellingen Down Under wel uitdagender zijn dan voor ons klein belgenlandje. Ik denk niet dat ze hier al de nagel op de kop hebben kunnen slaan..

In Carnavon National Park eens goed afgezien. We hadden online gelezen dat dit tot de tweede beste wandeling van Australïe verkozen was. We kunnen niet echt veel vergelijken maar de moeite was het zeker om zo ver rond te rijden. Op een dag 14km gewandeld, en dat voor wandelleken. Kapot waren we zeker, en té zwaar geladen ook. Iets wat mijn schouders de dag erna wisten mee te delen.

Terug richting kust merkten we op dat het rustige Queensland ook een toeristisch kantje heeft. Eigenlijk hadden we er aan de Whitsundays al van geproefd maar hier geldt de regel, hoe meer aan de kust hoe drukker.

Brisbane is een grote stad met hoogbouw maar de mensen zijn er vriendelijk. Om dan toch een kleine vergelijking te maken: Als je in Antwerpen aan een buschauffeur de weg zou vragen die totaal met zijn route niets te maken zou hebben denk ik niet dat hij de tijd zou nemen je de juiste weg uit te leggen terwijl het groen voor hem is. Ik voelde mij er ambetanter bij dan hijzelf.

De open ruimtes met mooie landschappen (outback), de charme van de dorpjes waar de tijd is blijven stilstaan (Ravenshoe), de openhartigheid van de mensen die nog nooit een grote stad gezien hebben (de madam van de Spar in Injune), het regenwoud met verlaten stranden (Cape Trib), dat zijn dingen waaraan ik dacht toen we die grens overreden. Ik zal ze toch een beetje missen in de rest van onze reis.

Jap out. 19:19