Dag 21 - The Entrance - Leura - Three Sisters - Oberon

Rond 5u werden we wakker en was het onmogelijk nog te slapen. We zijn uiteindelijk maar rond 11u de sleutels van de douches en toiletten gaan terugbrengen en dat mag eigenlijk maar tot 10u. Met een klein hartje en een excuus dat klaar stond ging ik de receptie binnen. Het excuus was niet nodig, de mevrouw wenste ons een goeie reis, verder geen woord over de tijd gerept.

Om van hieruit naar de Blue Mountains te gaan moeten we de Pacific Highway volgen om in Groot-Sydney (Parramatta) de Great Western Highway te nemen. Je merkt aan het aantal baanvakken dat je een grote stad nadert. En enkel aan de baanvakken want rondom je zie je niets al groen. Groen en asfalt.



Voor de eerste keer maken we files en de bijhorende ambetante chauffeurs mee. Net voor de afslag om de Great Western Highway te nemen staan we voor een licht aan te schuiven. Ik denk dat het stijgingspercentage rond de 8-9% ligt. Met een campervan van 3 ton en veel ongeduldige chauffeurs viel dat gewicht bijna volledig op de koppeling. Dit korte stukje alleen al duurde zo'n 20 minuten, mede dankzij rotzakjes die het kruispunt opgaan als het nog bezet is.



Het weer zit niet mee, voor de verandering. Veel regen en bewolkt. We rijden het stuk goed door naar Leura, een klein dorpje voor Katoomba die in onze reisgids als gezellig bestempeld werd. Moest het niet regenen was het misschien gezelliger, we aten wat pasta om de komende honger te drukken. Iets verder namen we een cappucino om op te warmen. Dit was Belgisch herstweer!

Aangekomen in Katoomba; de stad die bekent is omwille van een rotsformatie waarin Aboriginals drie gevangen zusjes zagen, The Three Sisters. Je kan ze op verschillende plaatsen bekijken, via andere lookout points. Wij kozen voor de grootste en dichtste, Echo Point. De regen was even weg maar alles was nog wel nat, warm was het hier niet, je zit hier ook op zo'n 1000 meter hoogte en de wolken waren er nog wel.



Dit moet zowat de best uitgeruste lookout point zijn die we bezocht hebben. Je merkt ook wel dat vele mensen die Sydney bezoeken dit als daguitstap doen. Alle nationaliteiten zie je hier rondlopen, hier en daar hoor je Nederlands met een noorderburen accentje.



De Blue Mountains is een groot national park dat een barriere vormt ten westen van Sydney. Het zorgt ervoor dat Sydney zich niet meer die kant kan uitbreiden. Het zal er ook wel voor zorgen dat de inwoners van Sydney iets of wat propere lucht kunnen inademen. Ze heten trouwens Blue Mountains omdat je in de verte een blauwe schijn ziet. Mocht het weer hier beter geweest zijn hadden we nog wel een wandeling of eventueel een dag extra hiervoor uitgetrokken. We zullen nog een moeten terugkeren.

Het weer zag er voor de komende dagen trouwens niet beter uit. We kozen dan maar om dicht bij de Jenolan Caves te kamperen. Na wat inkopen gedaan te hebben vertrokken we richting Oberon, waar volgens onze kaart de dichtstbijzijnde camping was.

Heuvelachtig gebied, op en neer met de camper. Weinig wegen die kaarsrecht lopen hier.



Mooie landschappen onderweg waardoor de rit niet echt saai is. Iets wat we amper ondervonden tijdens het rijden Down Under.



Aankomen in Oberon kregen we onafgebroken regen. In de camper eten gemaakt en om wat afleiding te hebben op zoek gegaan naar nog iets dat open was. We zijn van her naar der gegaan want het ene sloot om half 10, het ander om half 11. Het is te merken dat het zondag was.

Jap out.