Dag 6 - Charters Towers - Townsville - Bowen - Airlie Beach

Wildkamperen is best wel leuk en spannend. Deze dag wel geen waterval die we als douche konnen gebruiken, dan maar een dag de vetzak uithangen..

's Ochtends bij zonsopgang Charters Towers' lookout even bezocht maar viel niet veel te zien. Té bewolkt, en zelfs dan nog denk ik dat de mevrouw van het restaurant toch maar iets wou zeggen toen ik de dag ervoor vroeg of hier iets te doen was. Dan nog even de mainstreet doorgereden; staan wel wat oude gebouwen die je nog aan de goldfever doen denken. Beetje wild-wild-west-style.



Veel toeristen zie je hier niet, en terecht denk ik. Maar dat heeft ook zijn charmes. Het zou een lange dag worden. Het plan was om de dag erop een eiland van de Whitsundays te kunnen doen en dan moet je daar al vroeg paraat kunnen staan. Airlie Beach is het grootste vertrekpunt richting de Whitsundays. Zowat alles aan de kust van Australië draagt een naam die Cpt Cook op zijn ontdekkingsreizen toepasselijk vond. Bij de Whitsundays had hij echter geen rekening gehouden met de internationale datumgrens, dus eigenlijk zouden ze Whitmondays genoemd moeten worden. Dat terzijde.

133km verder komen we aan in Townsville, een stad van zo'n 120.000 inwoners dat zijn best doet om toeristen te lokken. Ze zullen nog een extra effort moeten doen want buiten even bijtanken en wat verloren rijden zijn we er niet lang gebleven. Het feit dat het zondag was (of was het dan toch al maandag?! Waar ligt die grens anyway) zal er ook wel aan bijgedragen hebben.

Buiten Townsville, ergens langs de weg nog maar eens bacon & eggs gegeten. Het begint meer en meer te smaken en geeft je wel een boost voor de dag. Stond een televisie met het nationale nieuws op. Het Australische equivalent van onze Sabine voorspelde op het eerste zicht iets wat we nodig hadden. Een shower konnen we wel gebruiken maar hier bedoelen ze daar een goeie regenbui mee. Iets wat we de komende dagen wel meer zouden zien.

In Bowen staat een grote mango, de stad staat dan ook bekend om de mangoteelt. Hier scheen de zon nog (zo fel dat de mango-foto overbelicht is!) dus we dachten van hier een plons in het water te wagen. Meestal staan er ook douches met zoetwater om je af te spoelen. Plons hebben we niet gedaan, er was wel een stingernet aanwezig maar populair is het strand daar niet echt, er was niemand in het water. Een koude douche en terug in de campervan, de laatste etappe van de dag.



Hoe dichter we bij Airlie Beach kwamen, hoe dichter het wolkendek werd. En af en toe kregen we al een voorsmaakje van die showers. Het regenseizoen is blijkbaar wat vroeger begonnen als verwacht hier.



Airlie Beach zelf was zowat het meest toeristische dat we tot nu toe gezien hebben. Bij het binnenrijden leek het wat op Zuid-Frankrijk: een bergweg met huizen in de bergen en een jachthaven die propvol ligt. Even informeren naar de lokale campingplaatsen, er was er eentje (de goedkoopste nb, 24 AUD/nacht) rechttegenover. Onze mening veranderde 's avonds van Zuid-Frankrijk al snel naar een paar honderden kilometers verderop: Lloret of Salou, of zelfs Ibiza. En als je dan op de goedkoopste camping zit kom je nogal figuren tegen. Er zat een volledig AFL (Australian Football League) team wat verderop, die offseason een tour deden. Blijkbaar hoort daar ook de nodige elleboogtraining of gewichtheffen in de 350ml-klasse bij. En ook de stembanden hebben ze ook goed getrained.

De goedkoopste bedden waren in een soort van slaapzalen waar je met een man of 8 tot 12 kon slapen. De dichtste bij onze camper zat vol met mensen die weinig possitiefs konnen zeggen over Airlie Beach. Het was precies of ze hebben elkaar gezocht en gevonden. De meeste zaten er wat vast. Er waren twee vrienden, één van Manchester en een Schot die daar al anderhalve week zaten. Ze kwamen van 4 maanden Zuid-Oost-Asië, waar alles spotgoedkoop is, terecht in Airlie Beach met het plan om het Great Barrier Reef te zien. ZO'n excursie is voor backpackers wel en hap in het budget. Ze zaten wat in een dipje en hadden wat een verkeerd beeld over Oz vond ik. Heb ze toen maar even laten zien wat wij allemaal al gezien hadden via de foto's op de computer, lang geleden dat mensen mij zo snel hun tandvullingen hebben laten zien. We zouden die avond met die slaapzaal nog wat verhalen uitwisselen, op Ozzi-style, met het nodige vocht zeg maar.

Jap out. 13:18